Klasyczne gołąbki w sosie pomidorowym

Składniki:

1 średnia kapusta włoska

700 g mielonej wieprzowiny 

100 g ryżu

2 średnie cebule

1,5 l bulionu drobiowego

600 g passaty pomidorowej z butelki 

1 łyżka mąki

sól i pieprz

1 łyżeczka suszonego oregano

0,5 łyżeczki papryki w proszku

Mięso wykładamy do miski. Ryż gotujemy, zalewamy zimną wodą na sitku, odsączamy i wystudzony dodajemy do mięsa. Cebulę obieramy i ścieramy na tarce. Dodać do mięsa. Całość doprawiamy solą i pieprzem. Wszystko dokładnie wyrabiamy rękami. Formujemy niewielkie kotlety.

Ze środka kapusty wycinamy głąb, następnie wkładamy kapustę do dużego garnka z wrzątkiem (wyciętą stroną do dołu) i gotujemy przez około 8 minut na małym ogniu. Po tym czasie wyjmujemy kapustę, studzimy, a wrzątek wylewamy. Obieramy kapustę z liści, odcinamy delikatnie zgrubienia z każdego liścia, następnie nakładamy przygotowane porcje mięsa. Zawijamy jak krokiety.

Dno dużego i najlepiej szerokiego garnka wykładamy kilkoma liśćmi kapusty. Na nich układamy gołąbki. Zagotowujemy bulion w innym garnku i zalewamy nim gołąbki. Stawiamy garnek na palniku, przykrywamy i gotujemy około 45 - 60 minut, aż kapusta zmięknie.

Płyn z gołąbków przelewamy do innego garnka. Dodajemy przecier pomidorowy oraz mąkę rozmieszaną wcześniej z kilkoma łyżkami zimnej wody. Zagotowujemy, doprawiamy solą, pieprzem, suszonym oregano i papryką. Gotujemy przez 5 minut, po czym dodajemy stopniowo śmietanę. Tak powstały sos przelewamy do garnka z gołąbkami i gotujemy całość przez około 10 minut bez przykrycia, na małym ogniu, od czasu do czasu potrząsając garnkiem aby sos równomiernie się rozprowadził.

Sos boloński

Są tysiące sposobów na makaron co daje nam możliwość wykazania się własną inwencją. Bierzemy tylko warzywa, łączymy je z jakimś makaronem, dodajemy trochę parmezanu, soli i pieprzu, i mamy pyszny posiłek. Ale ... na szczęście jest coś klasycznego. Sos bolognese jest tradycyjnym sosem mięsnym, a jednocześni istnieje tak wiele różnych wersji ilu kucharzy. . Ale tutaj jest dowolność przepisu, jeżeli nie macie czegoś, nie martwcie się... bądźcie kreatywny i poeksperymentujcie trochę. Mam nadzieję, że Wam się spodoba!

Sos na dziś: sos boloński

Składniki (na około 2 litry):

1 kg mielonej wołowiny

1 kg mielonej wieprzowiny

1/4 szklanki posiekanej pancetty (opcjonalnie)

1 średnia cebula pokrojona w kostkę

1 marchewka drobno pokrojona w kostkę

1 łodyga selera naciowego pokrojonego w kostkę

3 - 4 ząbki czosnku rozdrobnione

1 łyżeczka tymianku

1 łyżeczka oregano

1 mała puszka koncentratu pomidorowego

lub

0,5 kg pomidorów

1/2 szklanki czerwonego wina

1/3 szklanki śmietany lub mleka

1/4 szklanki  parmezanu

Dwie rzeczy, pomocne w przygotowaniu sosu bolońskiego:

1) mięso - Użyjmy kilku różnych rodzajów mięsa. Mają inny smak i konsystencję i uczynią sos bardziej ciekawym.
2) czas - Daj sobie co najmniej 4 godziny, aby sos nabrał smaku ... jedzenie sosu następnego dnia jest jeszcze lepszd. Bogate sosy do makaronu często zajmują trochę czasu, ten nie jest wyjątkiem. Istnieje mnóstwo sosów do makaronów, które można zrobić w mniej niż 30 minut ... to nie jest jeden z nich.

Przygotowanie:
Podsmażamy marchew, seler, cebulę i czosnek na oliwie w garnku,  do momentu aż będą miękkie, a cebula przezroczysta. Doprawiamy solą i pieprzem. Wyjmujemy warzywa do miski i wkładamy mięso na gorącą patelni, nadal podsmażamy, aż to wszystko będzie rumiane, po czym odsączamy tłuszcz i doprawiamy solą i pieprzem.

Dodajemy koncentrat pomidorowy. Sos mieszamy tak, że gotuje się na dnie naczynia, mieszamy przez 5 - 10 minut. Gdy sos będzie  miał ciemniejszy kolor, można wymieszać sos pomidorowy z mięsem i dalej gotować.Dodajemy czerwone wino i mieszamy do połączenia, i zmniejszamy ogień do odparowania.
Jeśli używamy pomidorów obranych (które wolę) miażdżymy je w rękach po czym dodajemy pomidory, oregano, tymianek. Do całości należy również dodać kilka kubków wody do rozcieńczenia sosu, do uzyskania konsystencji gęstej zupy.
Przykrywamy sos i gotujemy na wolnym ogniu przez około 2 godziny, mieszając co 30 - 45. Próbujemy i przyprawiamy według uznania. Czasem sos może być gorzki lub kwaśny, w razie potrzeby można dodać trochę cukru.

Po kolejnych 2 godzinach, dodajemy śmietanę i parmezan i mieszamy do połączenia. Nadal gotujemy bez przykrycia, aż sos osiągnie pożądaną konsystencję. Jeszcze raz próbujemy sosu i w razie potrzeby doprawiamy. Sos możemy oczywiście zjeść z ulubionym makaronem, ale równie dobrze smakuje z pieczywem czosnkowym i fajną zieloną sałatą.

Szybka rada: Jak panierować mięso?

Panierka stanowi rodzaj „okrycia”, które uniemożliwia wyciekanie soku z mięsa lub ryb. Do przygotowania panierki potrzebna jest mąka, bułka tarta i jajko. Mięso osuszamy ręcznikiem papierowym, nacieramy mąką pszenną, dokładnie obtaczamy w jajku, a następnie w bułce tartej.

Przewodnik smakosza: PATA NEGRA

Pochodzi z Hiszpanii i niektórych regionów Portugalii. Znana jest także jako Jamón Iberico. Nazwa Pata negra to po prostu ''czarne kopytko'' - od rasy czarnych świń, z których powstaje ta suszona wędlina.

Zwierzęta hoduje się głównie w hiszpańskich prowincjach: Salamanka, Ciudad Real, Caceres, Badajoz i Kordoba. Kiedy prosięta podrosną tuczy się je kukurydzą i jęczmieniem przez kilka tygodni. Następnie wypasają się na pastwiskach, gdzie rosną gaje dębowe. Żołędzie, które jedzą wpływają na smak i aromat mięsa, a wolny wybieg zapewnia spalanie masy tłuszczowej, kształtując pośladki.

Surowe szynki (tylne nogi) konserwuje się za pomocą soli morskiej. Umieszczane są w specjalnych dojrzewalniach na ok. 2 tygodnie. Po upływie tego czasu myje się je i ponownie soli, pozostawiając  na kolejne 4-6 tygodni. Następny krok to przechowywanie w suszarniach, gdzie spędzają do 9 miesięcy. Zanim szynka będzie gotowa do spożycia miną jeszcze 3 lata, podczas których całkowicie dojrzeje.

Jednymi z najlepszych na świecie Pata negra są szynki pochodzące z miast Guiluelo i Jabugo.

Jak jeść Pata negra? Najlepiej w formie carpaccio z różnymi rodzajami tapas oraz dobrym, hiszpańskim winem.