Biszkopot idealny

Lekki, pulchny i dobrze wyrośnięty biszkopt to pierwszy i najważniejszy krok w tworzeniu tortów, rolad i innych słodkich arcydzieł. Co zrobić, aby wypiek był udany, nie opadł i nie było w nim zakalca? Wystarczy przestrzegać kilku prostych zasad. Oto one:

Lekkość i pulchność biszkopt zawdzięcza jajom, do których - poprzez ubijanie/ucieranie żółtek i ubijanie białek na sztywno - wprowadzamy dużą ilość powietrza.

Składniki: 

(tortownica o śr. 27 cm)

375 g miękkiego masła

375 g cukru pudru

6 jajek

375 g mąki 

3 łyżeczki proszku do pieczenia

75 ml mleka

3 łyżeczki aromatu waniliowego 

Zazwyczaj do biszkoptów używa się mąki pszennej tortowej, ewentualnie zwykłej - koniecznie przesianej przez sitko! Jajka powinny mieć temperaturę pokojową.

Jeśli chcemy uzyskać czekoladowy biszkopt, dodajmy do ciasta 1/3 szklanki kakao razem z mąką.

Formę przygotowujemy wykładając spód papierem do pieczenia. Boki pozostają suche.

Odpowiednia temperatura pieczenia. Najbardziej pożądaną jest temperatura 180 C. Na początku należy ogrzewać ciasto od spodu, aż do całkowitego wyrośnięcia, następnie silnie ogrzewać od góry przez ok. 20-45 min., aby wierzch się ładnie zrumienił. Po wyłączeniu piekarnika, ciasto pozostawiamy w nim na około 10 - 15 min, aby przestygło. Podczas pieczenia nie otwieramy drzwiczek piekarnika, bo ciasto opadnie!

Dobrze upieczony biszkopt odstaje od ścianek formy, a patyczek włożony do ciasta jest suchy.

Powszechnie znane są trzy sposoby przyrządzania ciasta biszkoptowego:

Z żółtek ucieranych i piany. Do utartych na gęstą, białą masę żółtek dodajemy na przemian mąkę i ubitą pianę z białek. Lekko mieszamy i wkładamy do formy. Ciasto doskonałe na rolady.

Z całych jaj ubijanych na parze. Naczynie umieszczamy w rondelku z wrzącą wodą (stojącym na ogniu). Wsypujemy cukier, wbijamy całe jaja i starannie ubijamy do momentu aż masa stanie się biała i gęsta. Wówczas wyjmujemy naczynie z rondla i ubijamy masę aż do przestygnięcia. Następnie stopniowo dodajemy przesianą mąkę, lekko mieszamy, wlewamy do formy. Ciasto idealne na placki do tortu.

Z samych białek. Ciasto przyrządza się identycznie jak powyżej (z całych jaj ubijanych na parze). Różnica polega jedynie na tym, że ubija się same białka z cukrem. Idealne ciasto w wersji bardziej dietetycznej.

Porady kulinarne: prażenie orzechów

Prażone orzechy świetnie sprawdzają się do dekoracji deserów, a nawet jako składniki dań wytrawnych. Do prażenia nadają się każdy rodzaj orzechów. Prażone orzechy to także świetna przekąska do pochrupania między posiłkami, i co najważniejsze całkiem zdrowa!

Składniki:

dowolna ilość posiekanych orzechów 

na każdą garść 1 łyżka masła

na każdą garść 2 płaskie łyżki cukru pudru*

* w przypadku użycia orzechów do deserów

Na patelni stapiamy masło, a następnie dodajemy orzechy. Prażymy na średnim ogniu aż do uzyskania rumianego koloru. Jeśli będziemy używać orzechów do deserów, to na koniec dodajemy cukier puder, mieszając drewnianą łyżką, aż całkowicie obklei orzechy. Po zdjęciu z patelni, odstawiamy do ostygnięcia.

Pieczona papryka

Paprykę przekrajamy na pół, wyjmujemy gniazda nasienne. Układamy na blasze, delikatnie polewamy 1 łyżeczką oliwy, i oprószamy solą. Wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 200 C i pieczemy ok. 45 minut, aż papryka będzie miękka

.

Upieczoną paprykę wkładamy do torebki foliowej, zamykamy i odkładamy na 15 minut. Po tym czasie z papryki zdejmujemy skórę.

Jajko w koszulce

Do wysokiego garnka wlewamy wodę i ocet i razem zagotowujemy. Jajko w temperaturze pokojowej wbijamy do małej filiżanki. Kiedy woda zacznie wrzeć, zmniejszamy ogień i za pomocą łyżki mieszamy ją tak długo, aż na środku pojawi się wir. Jednym, sprawnym ruchem wlewamy jajko z filiżanki w sam środek kręcącego się wiru. Gotujemy ok. 3 minut. Jajko delikatnie wyjmujemy za pomocą łyżki cedzakowej. Osuszamy na ręczniku papierowym i układamy na talerzu/sałacie/kanapce. Przed podaniem solimy i pieprzymy. Smacznego!

Rady:

• Jajko do przygotowania jajka w koszulce musi być bardzo świeże. 

• Po wlaniu jajka do wodnego wiru można delikatnie zagarnąć do środka rozpływające się białko, tak aby jajko nabrało okrągłego kształtu. 

• Ocet ma za zadanie natychmiastowe ścięcie się białka. Można dodać go tyle, ile chcemy, jednak nie mniej niż 1 łyżkę. 

• Jajko solimy dopiero po podaniu na talerz, nie należy solić wody w której się gotuje. 

Ryż

Ryż jest ziarnem, które jest uprawiane w ponad 100 krajach i jest jednym z podstawowych produktów spożywczych na świecie. Może być uprawiany na zboczach, w glebie lub w nawadnianych wodami polach, głębokich lub płytkich. Różne techniki uprawy, a także mieszanie technik hodowlanych, zaskutkowało uzyskaniem tysiąca odmian ryżu.
Każdą jednak odmianę ryżu możemy zakwalifikować jako długo-, średnio- lub krótkoziarniste ziarna. Długoziarnisty ryż basmati jest cienki, delikatny i spiczasty. Średnio-i krótkoziaqrniste ziarna ryżu są grubsze, twardsze i bardziej chłonne. Przykładami dań z użyciem średnioziarnistego ryżu jest risotto, a taqkże ryżowa paella gdezie używaq się odmiany Arborio i Calasparra. Krótkoziarnisty ryż to np. ryż do sushi.

Wielu osób na Zachodzie gotuje z ryżu proste dania, i co jest najciekawsze, że z takiego gotowania wychodzi posiłek, który sam w sobie jest prosty i łatwo wchłania inne smaki. W niektórych regionach świata, ryż jest uważany za święty.

Poradnik kupującego

Istnieją tysiące odmian ryżu.  Kleisty ryż nie zawiera glutenu, a nazwa odnosi się do jego tekstury po ugotowaniu. Ziarna trzymają się razem, co ułatwia ich formowanie do sushi i chwytanie pałeczkami. Pachnące odmiany, takie jak tajski ryż, mają smakowity aromat i są popularne w całej Azji.

Czerwony, zielony, brązowy i czarny ryż są odmianami pełnoziarnistymi - to znaczy, że zachowują pożywne składniki odżywcze w swojej zewnętrznej warstwie, ale wnętrze, które zawiera skrobię jest zawsze białe. Fioletowo-czarny "dziki ryż" nie jest właściwie ryżem, ale wodną trawą z Ameryki Północnej. Trudności w zbiorze sprawiają, że ta odmiana jest droga, ale kolor, elegancki kształt i delikatny orzechowy smak ziarna sprawiają, że ten ryż nadają się na luksusową bazę gulaszu lub sałatki.

Przechowywanie

Choć łatwiejsze jest oczywiście pozostawienie ryżu w opakowaniu w jakim został zakupiony, ryż, podobnie jak inne produkty zbożowe, powinien być przesypany do szczelndego pojemniika i przechowywany w chłodnym, ciemnym miejscu, aby zoptymalizować jego przydatności do spożycia i zapobiec zepsuciu.
Ponieważ konsumenci nie są informowani o terminie zbioru, najlepiej jest użyć ryż w ciągu roku od jego zakupu, a najlepiej w ciągu trzech do sześciu miesięcy. Z tego powodu,  korzystniej, jest kupować mało, a często niż dużo, a rzadko.
Zjedzenide ugotowanego ryżu,  pozostawionego dłużdej może spowodować zatrucie pokarmowe, ponieważ duża powierzchnia każdego ziarna działa jako pożywka dla bakterii. ugotowany ryż powinno się przechowywać w szczelnym pojemniku w lodówce nie dłużej niż jeden dzień.

Przygotowanie

Czas gotowania ryżu zależy od jego kształtu i odmiany, wieku ziarna, stopnia przetworzenia i rodzaju naczynia, w którym jest przygotowywany. Najlepiej jest postępować zgodnie z instrukcjami na opakowaniu - w takim przypadku zawsze dobrze jest sprawdzić czy ryż jest gotowy na kilka minut przed określonym czasem,  ponieważ czas gotowania jest często zawyżony. Jeśli ryż jest odpowiednio ugotowany, długoziarniste ziarna pozostaną odrębne i puszyste, jak w dobrym pilawie. Ponieważ ryże pełnoziarniste zachowują warstwę zewnętrzną, to czas ich gotowania może trwać od 10 do 30 minut dłużej.  Gotowanie "dzikiego ryżu" trwa 45 do 50 minut.

Zimny, ugotowany ryż można użyć do sałatki lub zupy, lub dodać do warzyw na patelni takich jak papryka czy bakłażan.

Tak jak w przypadku innych ziaren, ryż jest bogaty w białka, a zatem stanowi istotną część diet wegetariańskich i weganskich.

Jak długo można przechowywać ciasta?

Większość ciast, takich jak biszkopty, torty, ciasta drożdżowe, serniki czy ciasta z kremami i owocami należy przechowywać w suchym i chłodnym miejscu, najlepiej w lodówce – zachowają one swoją świeżość przez około 4 dni. Wyjęte z lodówki drożdżowe bułeczki i rogaliki podgrzewamy w piekarniku, opiekaczu lub mikrofali. Dzięki temu będą one smakować jak prosto z pieca.

Jeśli nie znajdziesz chętnych na sernik, możesz go zamrozić. Wystarczy owinąć go folią spożywczą i włożyć do zamrażarki. Tak przygotowany sernik może być przechowywany maksymalnie 2 miesiące. Gdy chcemy sernik rozmrozić - przekładamy go do lodówki, bez odwijania folii.

Są też ciasta, których nie przechowujemy w lodówce. Kruche ciasteczka najlepiej trzymać w puszce lub ceramicznym pojemniku. Jeśli wrzucisz do nich ćwiartkę jabłka, dłużej pozostaną świeże. Twarde pierniczki, włożone do metalowej puszki, zachowają świeżość nawet przez dwa miesiące. Natomiast domowy piernik na prawdziwym miodzie może poleżeć dwa-trzy miesiące w chłodnej spiżarni lub w kredensie, owinięty lnianą ściereczką.

Kruche ciasto

Ciasto tego typu po upieczeniu kruszy się i rozsypuje. W skład ciasta kruchego wchodzą mąka i tłuszcz, niekiedy: śmietana, cukier, żółtka. Do ciast kruchych używa się mąki krupczatki, cukru pudru, ugotowanych żółtek. Czasem dodaje się żółtka surowe, w przypadku kiedy wyroby mają zachować kształt, np. babeczki. Jeśli chodzi o tłuszcz to można uzywać margaryny, smalcu, ale jednak najepsze ciasto kruche uzyskuje się używając masła.Tłuszcz do ciasta musi być świeży. Tłuszcz do ciasta możemy dodawać razem z innym składnikami, takimi jak orzechy, migdały. Przy wyrobie ciast kruchych główną rolę odgrywa stosunek tłuszczu do mąki, który waha się od 35-100%.

Ciasto kruche przygotowuje się w następujący sposób: żółtka oddzielamy od białek, gotujemy je na twardo i przecieramy przez sitko. Mąkę przesiewamy i odkładamy trochę na podsypanie. Tłuszcz siekamy z mąką lub łączymy go z mąką szybkimi ruchami rąk. Dodajemy żółtka i cukier, zagniatamy krótko, do połączenia wszystkich składników. Odkładamy ciasto w chłodne miejsce.

Po wystudzeniu ciasta, wałkujemy je na posypanej mąką stolnicy, równomiernie do środka we wszystkich kierunkach. Grubość ciasta na placki wynosi ok. 0,5 cm, a na drobne ciastka od 3 mm. Ciasto na placki wałkuje się w prostokąty wielkości blachy i przenosi na wałku na blachę. Ciastka drobne kształtuje się przez wykrawanie foremkami. Wykrojone przenosimy łopatką lub szerokim nożem na blachy. Blachy pod kruche ciasta nie musimy niczym smarować.

Ciasto kruche ma zastosowanie do wyrobu: placków, mazurków, krążków pod torty i drobnych ciastek. Pieczemy w temp ok. 200 C. Piekarnik powinien być długo nagrzewany, aby był nagrzany równomiernie, bo wówczas ciasto rumieni się jednakowo na całej powierzchni, a tłuszcz nie wytapia się.

Przygotowanie makaronu do lasagne

Gdy kilka lat temu na rynek wszedł makaron do lasagne, nie wymagający gotowania, wydawało się, że to koniec udręki. Wydawało się, że już nie będziemy musieli zmagać się z lepkim makaronem.-Jednak makaron bez ugotowania nie sprawdza się w lasagne z dużą ilością sos - np. na bazie pomidorów, mimo że może całkowicie pokryć makaron podczas pieczenia.

Ale suche płaty makaronu do lasagne to wciąż dobry pomysł. Odpowiednie,przed-gotowanie makaronu lasagne nie jest bardzo trudne.

Doprowadzamy garnek osolonej wody do wrzenia. Dodajemy makaron do garnka, za pomocą szczypiec, aby zapobiec ich sklejaniu się podczas gotowania. Tymczasem, rozkładamy kilka dużych czystych ręczników. Wyciągamy makaron z wrzącej wody, gdy jest ledwo giętki, ale nadal twardy. Po wyjęciu z wody, układamy makaron na ręczniku. Kładziemy dodatkową warstwę ręcznika na wierzch, jeśli potrzeba. Zostawiamy makaron do ostygnięcia przed robieniem lasagne.

Kolacja w eleganckiej restauracji - jak się zachowywać?

Nie mlaskamy, nie mówimy z pełnymi ustami i nie zachowujemy się głośno – te zdroworozsądkowe zasady zna każdy odwiedzający restauracje. Problem zaczyna się wtedy, kiedy dostajemy zaproszenie na biznesowy lunch czy kolację w nieco bardziej eleganckim miejscu. Jak się zachować? W co się ubrać? Wszelkie wątpliwości powinny rozwiać wskazówki, które warto znać, wybierając się do luksusowej restauracji.

Ubieramy się elegancko

Panów w takim miejscu obowiązuje marynarka lub garnitur. Jeżeli spotykają się na biznesowej kolacji z klientami, muszą być pod krawatem dla podkreślania bardziej formalnego looku. Kobiety zakładają elegancką sukienkę lub garnitur i buty na wysokim obcasie.

Nie kładziemy na stół telefonów, kluczy oraz torebek

Pozostawione na stole drobiazgi rozpraszają nie tylko nas samych, ale i naszych współtowarzyszy, kelnera, a nawet innych gości restauracji.

Pozwalamy gościom zamówić jako pierwszym

Trzeba dać jasno do zrozumienia, kto jest gospodarzem spotkania. Wystarczy przy zamówieniu powiedzieć: „Może mój gość chciałby zamówić jako pierwszy?” Zwrot ten powinien rozwiązać wszelkie wątpliwości.

Jeżeli jesteśmy gospodarzami spotkania, zadbajmy wcześniej o uregulowanie rachunku

Zanim usiądziemy do stołu, możemy prosić kelnera o dyskrecję lub zadzwonić wcześniej w tej sprawie do restauracji. Dzięki temu unikniemy krępującej sytuacji przed gośćmi.

Nie mówmy kelnerowi przy gościach, ile chcemy wydać na wino

Przy zamawianiu trunków wystarczy podać nasz ulubiony rodzaj, wskazując na liście ten, który odpowiada kwocie, jaką chcemy wydać. Nie udawajmy przed gośćmi, że jesteśmy koneserami wina, ponieważ jest to zupełnie niepotrzebne. Wystarczy spróbować odrobinę, by sprawdzić, czy odpowiada nam smak. W dziewięciu na dziesięć przypadków jest odpowiedni.

Nie oddajemy otwartej butelki z winem jeżeli nam nie smakuje

Zasada mówi jasno, że nie oddajemy butelki z winem tylko dlatego, że nam nie smakuje.  Możemy to zrobić jedynie w przypadku kiedy jest zepsute i zupełnie nie nadaje się do wypicia, ale warto wytłumaczyć sytuację kelnerowi

Nie fotografujemy serwowanych potraw

Jest to dopuszczalne, o ile nie rozpraszamy innych gości. Z pewnością nie zrobimy zdjęć  na biznesowym lunchu, ale możemy pozwolić na to naszemu klientowi, o ile ma na to ochotę.

Jakie wino do jakiej potrawy?

Łączenie wina i potraw jest tak naprawdę pewnym wyczuciem zmysłów. Jeśli jesteśmy przekonani, iż na stole jest dobre jedzenie i wino również jest dobre, to nic złego nie powinno się stać. Najważniejsze jest aby podążać za instynktem, wybrać dobre wino i dobre jedzenie.

Czasy w których królowała zasada podawania białego wina do ryby a czerwonego do mięsa również wydają się odejść do lamusa. Warto zauważyć iż dzisiejsze kalifornijskie czy australijskie Chardonnay jest mocniejsze i pełniejsze od delikatnego Pinot Noir a  czasem nawet Cabernet, co obala niejako teorię doboru wina tylko po kolorze.

Jedną z prostszych zasad dobierania wina do posiłku jest ich ciężar i moc. Oznacza to w praktyce tyle, iż należy dobierać wina i potrawy o podobnej mocy - do delikatnych posiłków lekkie wina, do ciężkich zaś wina mocne.

O ile spektrum potraw jest raczej trudne do ogarnięcia o tyle można pokusić się o przedstawienie win w umownej kolejności od najlżejszych do najcięższych.

Proszę jednak pamiętać, iż na pewno znajdą się wina które nie pozostaną w zgodzie z podaną kolejnością, jednak teoretycznie tak się przedstawia kolejność win od najlżejszych do najcięższych.

Wina białe w kolejności od najlżejszych do najcięższych

Soave

Riesling

Muscadet

Champagne i wina musujące

Chenin Blanc

Chablis lub unoaked Chardonnay

Sauvignon Blanc

Białe Bordeaux

Białe Burgundy

Pinot Gris

Gewürztraminer

Dojrzewane lub fermentowane w beczkach Chardonnay 

(szczególnie kalifornijskie i australijskie)

Wina czerwone w kolejności od najlżejszych do najcięższych

Valpolicella

Beaujolais

Pinot Noir

Rioja

Burgogne

Barbera

Chianti

Barolo

Merlot

Bordeaux

Zinfandel

Cabernet Sauvignon

Rhône, Syrah (Shiraz)

Kolejna propozycja zawiera przykłady połączeń polecanych przez światowe autorytety. Nie należy ich jednak traktować jak biblii i trzymać się kurczowo podanych propozycji.

Szparagi: nie są bardzo przyjazne dla wina (są bowiem lekko gorzkie w smaku). Poleca się do nich niemiecki Riesling Kabinett lub Spätlese.

Awokado z krewetkami, krabami itp.: Kabinett z Rheingau lub Pfaltz, Sancerre, Chardonnay lub Sauvignon z Australii, Chenin Blanc z RPA.

Kawior: tak naprawdę to najlepsza jest wódka z lodem, jeśli już koniecznie Szampan, to mocny i pełny.

Ślimaki: czerwone Côtes du Rhône i Côtes du Roussillion

Foie gras: dobre białe wino, najlepiej z późnych zbiorów: Sauternes, Riesling Auslese, Eiswein, Gewürztraminer, Bonnezeaux

Kozi ser (ciepły - grillowany lub pieczony): Sancerre, Pouilly-Fumé, Sauvignon Blanc z RPA lub Nowej Zelandii. Może być również lekko schłodzone Chinon.

Śledź: od wina woli gin, wódkę i piwo. Jeśli już musi być wino to można spróbować z Muscadet.

Melon: mocne słodkie wino. Doskonałe z porto, Rivesaltes, Banyuls, Maury (po przecięciu na pół można wlać w miejsce usuniętych pestek).

Ostrygi: australijskie lub kalifornijskie Chardonnay, Chablis, Sancerre, Muscadet.

Makaron - zależy od sosu:
w sosie kremowym: Frascati lub włoskie Chardonnay,
w sosie mięsnym: Merlot, Montepulciano d'Abruzzo,
w sosie z bazylii: Barbera, Sauvignon Blanc z Nowej Zelandii,
w sosie z owoców morza: dobra biała Rioja, Sauvignon Blanc,
w sosie pomidorowym: Sauvignon Blanc, Barbera, australijski Grenache.

Pasztety: do prostego pasztetu dobre białe wytrawne Vin de Pays; do pasztetu z kaczki Chateaunef du Pape, Chianti Classico.

Pizza: wytrawne czerwone wino z Rioja lub Włoch, australijski Shiraz.

Sałatki: większość wytrawnych białych win pobudzających apetyt.

Salami: Barbera, chilijski Cabernet Sauvignon, młode Bordeaux.

Łosoś (pieczony): Chardonnay z Australii lub Chile, Pouilly-Fumé, Riesling Spätlese. Jeśli koniecznie czerwone to del zdecydowane pikatne - np. Barbera.

Łosoś (świeży): dobry biały burgund, nowozelandzki Chardonnay, reński Kabinett lub Spätlese, ewentualnie młode Pinot Noir lub delikatny Merlot.

Potrawy tajskie (przyprawione imbirem lub mlekiem kokosowym): mocne Sauvignon Blanc - z doliny Loary lub Nowej Zelandii, lub Riesling Spätlese.

Dorsz: Chablis, dobry Muscadet lub niemiecki Kabinett lub Spätlese.

Homar: australijskie Riesling, Rieslig Spätlese (Pfalz lub Mosel).

Małże: Muscadet, Chablis, Chardonnay.

Tuńczyk (pieczony): białe Côtes du Rhône, z czerwonych Pinot Noir lub Merlot.

Turbot: dojrzałe Chardonay (Nowa Zelandia lub Australia), nie wytrawne moselskie Spätlese lub Auslese.

Barbecue: młody Shiraz, Chianti lub Navarra.

Wołowina (gotowana): czerwone Bordeaux, australijski Shiraz.

Kurczak, indyk (pieczony): w zasadzie można dopasować każde białe i czerwone wino w zależności od sosu. Należy z pewnością unikać pomidorów (z powodu ich dużej kwasowości), a jeżeli już to można spróbować z nowozelandzkim Sauvignon Blanc lub Chianti.

Chili: argentyński Malbec, Beaujolais.

Kuchnia chińska: wytrawny lub półwytrawny Riesling Kabinett lub Spätlese, może być też Gewürztraminer.

Curry: Chenin Blanc z RPA lub mocno taniczne czerwone - Chateaunef du Pape, Shiraz-Cabernet.

Kaczka lub gęś: bogate białe wino, np. Riesling Spätlese lub Auslese. W pomarańczach lub brzoskwiniach można wypić z Sauternes lub Riesling Auslese.

Dzika kaczka: dobrej klasy Cabernet Sauvignon z RPA lub australijski Shiraz.

Gulasz: bułgarski Cabernet Sauvignon, węgierska Kadarka lub młody australijski Shiraz.

Szynka: delikatne czerwone wino, np. Chinon lub Bourgueil, lekko słodkie niemieckie Spätlese, lekkie chilijskie Cabernet Sauvignon.

Kebab: chlijski Cabernet Sauvignon lub australijski żywy Shiraz.

Jagnięcina: bardzo dobre Bordeaux lub Cabernet Sauvignon z Chile lub RPA.

Wieprzowina: delikatne czerwone lub bogate białe.

Zając: żywe delikatne czerwone wino, np. Chinon lub Bourgueil.

Frankfurterki: młody Malbec z Argentyny.

Quinoa z warzywami i jajkiem

Peruwiańskie zboże, zwane również komosą ryżową, jest jedną z najzdrowszych kasz. Ma mnóstwo białka, nie zawiera glutenu, jest łatwo przyswajalna i napakowana błonnikiem. Doskonała podstawa zdrowego, sycącego śniadania!

Składniki:

4 plasterki wędzonego boczku

1 mały ziemniaka

0,5 czerwonej cebuli,  posiekanej

0,5 czerwonej papryki posiekanej

0,5 zielonej papryki posiekanej

1 szklanka posiekanych pieczarek

2 ząbki czosnku posiekanego

0,5 szklanki quinoa, opłukanej

1 szklanka bulionu warzywnego lub wody

4 jajka (usmażone według uznania)

sól i pieprz 

Rozgrzewamy średniej wielkości patelnię. Dodajemy boczek. Smażymy aż wytopi się tłuszcz a boczek zrobi się chrupki. Następnie przekładamy plasterki boczku na papierowy ręcznik.

Zmniejszamy ogień, dodajemy posiekanego ziemniaka, cebulę, papryki, pieczarki i czosnek. Mieszamy. Przykrywamy i smażymy przez 5-6 minut. Mieszamy jeszcze kilka razy. Warzywa powinny zmięknąć.

Dodajemy surową quinoa do warzyw i smażymy przez około 2 minuty. Dodajemy bulion lub wodę i zagotowujemy miksturę. Zmniejszamy ogień na minimalny i gotujemy przez 15 minut, aż kasza zmięknie. W tym czasie smażymy jajka.

Kaszę doprawiamy solą i pieprzem. Podajemy w miseczkach z usmażonym jajkiem i boczkiem.

Stopnie wysmażenia steków

Jeżeli znajdziesz się w restauracji z najlepszymi i prawdziwymi stekami, musicie wiedzieć jaki stek zamówić. Mam dla Was krótką instrukcję i wyjaśnienia stopni wysmażenia steków.

Blue–stek-bardzo krwisty - stek lekko obsmażony z każdej strony – mięso w środku surowe i ciepłe.

Rare-stek krwisty - słabo wysmażony– mięso czerwone w środku z rozpoczętym procesem ścinania białka, czerwone ‘krwiste osocze’.

Medium rare – stek średnio krwisty - mięso w środku zmienia kolor na jaskrawo czerwony, a osocze delikatnie brunatnieje.

Medium – stek średnio wysmażony – osocze po naciśnięciu jest już brunatnawe, mięso jeszcze bardziej jędrne.

Medium Well – stek dobrze wysmażony – pod dotknięciem stek jest twardawy i elastyczny.

Well done – stek bardzo dobrze wysmażony – mięso brunatne.

Szybka rada: Co zrobić, aby makaron nie kleił się po ugotowaniu?

Nie zostawiamy makaronu w gotującej wodzie, ponieważ staje się miękki i traci swój smak! Makaron odcedzamy na sicie i najlepiej od razu mieszamy z sosem. Aby nasz makaron był elastyczny (al dente), dolewamy nieco aromatycznej oliwy z oliwek.

Jak kupić ser?

Jak kupić ser? Na co zwrócić szczególną uwagę podczas zakupu? Poznaj tajniki jego przechowywania.

Przeczytaj, co warto wiedzieć na temat kupowania sera oraz jego przechowywania i wykorzystania w kuchni.

1. Zanim kupisz - spróbuj. W dobrych sklepach sprzedawcy nigdy Ci nie odmówią, ale z przyjemnością polecą inne gatunki, zapytawszy po degustacji, jakie są Twoje wrażenia i oczekiwania.

2. Podczas kupowania sera, zwróć również uwagę na jego strukturę. Może ona bowiem uchylić rąbka tajemnicy smaku. Sery miękkie są zazwyczaj świeże i łagodne, podczas gdy twardsze gatunki charakteryzują się raczej smakiem słonym, ostrym, lekko orzechowym...

3. Weź też pod uwagę źródło, z którego pochodzi dany ser. Dowiedz się, czy wyprodukowano go z mleka krowiego, koziego, czy owczego. Ta informacja również może dać Ci wskazówkę odnośnie smaku.

4. Najlepiej przechowywać ser w szufladzie lodówki. Na pewno nie umieszczaj go na jej drzwiach, gdzie narażony jest na częste wahania temperatury. Wysoką jakość serów twardych zachowasz, owijając je woskowanym papierem, a następnie pakując do zamykanej plastikowej torebki.

5. Jeśli Twój twardy lub półtwardy ser pokrył się warstwą niebiesko-zielonkawego nalotu, odetnij tę jego część na grubość około pół do półtora centymetra. Resztę można bezpiecznie spożyć.

6. Ser nadaje się do jedzenia nawet wtedy, gdy wyschnie i nieco stwardnieje. Wystarczy go zetrzeć i wykorzystać do przyrządzenia dań, w których używa się na przykład tartego parmezanu.

7. Skoro o tym gatunku mowa, to wiedz, że nie trzeba pozbywać się jego skórki. Wrzuć ją do zupy albo potrawki, a nada tym tym potrawom charakterystyczny, wyrazisty smak. Po ugotowaniu możesz skórkę wyrzucić.

8. Miękkie sery najlepiej kroić specjalnym nożem żyłkowym lub - jeśli nie posiadasz takiego sprzętu - bezsmakową nitką dentystyczną.

9. Jeśli natomiast chcesz zetrzeć tego typu sery, włóż je na 10-15 minut przedtem do zamrażarki.

10. Aby uzyskać najciekawsze rezultaty, które możesz wykorzystać potem na przykład do garnirowania potraw, wypróbuj rozmaite techniki rozdrabniania sera. Użycie tarki z dużymi oczkami da inny efekt niż zastosowanie tej z małymi. Podobnie jak uruchomienie blendera na wysokich i niskich obrotach. Myśl kreatywnie i spróbuj wykorzystać tak nieoczywiste przedmioty jak na przykład skrobaczka do warzyw, masła i czekolady albo łyżka do wydrążania melona.

Jak szybko przygotować posiłek?

Mrożone mieszanki warzywne łatwo się przygotowuje i są one gotowe do podania tak samo szybko, jak dania gotowe. Jeżeli razem z warzywami ugotuje się na parze mrożoną rybę, to w ciągu kwadransa można przygotować smaczny, zdrowy posiłek o niskiej zawartości tłuszczu.
W miarę możliwości rybę lub mięso należy przyrządzać bez panierki i smażenia w głębokim tłuszczu.
Przygotowanie smacznych sałatek lub potraw z warzyw ułatwi uniwersalny rozdrabniacz.  W mgnieniu oka warzywa są pokrojone i można je podawać z dodatkiem sosu lub po krótkim gotowaniu na parze.
Sałatki lub gotowane warzywa należy jeść z dodatkiem produktów wysokobiałkowych, wtedy są bardziej sycące. Do przyrządzania szybkich dań przydatne są kraby, jajka na twardo, filet z indyka, tofu lub steki.

Makaron dobrze nadaje się do przechowywania i stanowi podstawę szybkich posiłków.  Na ugotowanie go al dente potrzebujemy 10 minut. Podawać można go z dodatkiem sosu pomidorowego z przecieru pomidorowego, który doprawiamy suszonymi lub świeżymi ziołami.  Najlepiej pasuje do tego sałata, którą można kupić już umytą, gotową do spożycia.  Dodajemy kilka kropel oliwy z oliwek oraz octu i otrzymujemy gotowy lekki posiłek zawierający wiele substancji odżywczych, sycący i zawierający niewiele kalorii.

Z mrożonych i świeżych warzyw można również szybko przygotować zupę lub danie jednogarnkowe, które także następnego dnia doskonale smakuje.  Jako bazę do zupy można użyć drobiową kostkę rosołową, do której dodajemy mieszankę warzywną. Jeżeli lubimy zupy kremowe, możemy zupę zmiksować. Pożywnymi dodatkami są pokrojony w kostkę filet z indyka, kraby lub filet rybny. Dodatki te nie wymagają długiego gotowania i zwiększają uczucie sytości.

Szybka rada: Jak uzyskać karmel?

Karmel powstaje podczas topienia cukru w temperaturze powyżej 135 °C. Do karmelizacji potrzebny jest szeroki garnek lub ciężka patelnia i drewniana łyżka. Pod wpływem wysokiej temperatury i ciągłego mieszania, cukier topi się na brązowy syrop. Karmel stosujemy do dekoracji owoców lub orzechów. Możemy z niego również wyczarować gęsty sos, dolewając gorącej wody lub gorącego mleka, czy śmietany. Zbyt długie podgrzewanie karmelu powoduje, że staje się on bardzo ciemny i gorzki.

Szybka rada: Jak panierować mięso?

Panierka stanowi rodzaj „okrycia”, które uniemożliwia wyciekanie soku z mięsa lub ryb. Do przygotowania panierki potrzebna jest mąka, bułka tarta i jajko. Mięso osuszamy ręcznikiem papierowym, nacieramy mąką pszenną, dokładnie obtaczamy w jajku, a następnie w bułce tartej.

Szybka rada: Jak zrobić zasmażkę?

Zasmażka jest podstawą wielu sosów i zup. Najbardziej znanym przykładem jest sos beszamelowy. Na patelni lub w garnku podgrzewamy tłuszcz (masło lub olej odporny na ciepło) i dosypujemy mąki, mieszając trzepaczką. Stopniowo dolewamy zimnej wody lub mleka i odpowiednio doprawiamy. Tłuszcz z mąką odpowiednio podgrzewamy, w zależności od koloru sosu, jaki chcemy uzyskać: na małym ogniu, aby uzyskać jasny sos, na dużym ogniu, jeżeli sos ma być ciemny.

Jak szybko przygotować świeżą i chrupiącą sałatkę?

Sałatki są idealną potrawą nie tylko na lato. Są szybkie do przygotowania, można je łatwo zapakować i zabrać ze sobą, na przykład do pracy, a duży wybór dostępnych przez cały rok warzyw i owoców sprawia, że można je przygotować w nieskończonej ilości rodzajów i wariantów!

Przechowywanie
Sałaty i zioła: wybór sałat liściastych jest ogromny. Najlepiej oczywiście kupić codziennie świeżą sałatę. Jeżeli nie mamy czasu na mieszanie różnych gatunków lub chcemy z jednej główki sałaty przygotować kilka posiłków, możemy ją przechowywać w lodówce. Aby sałata jak najdłużej zachowała swoją świeżość, całą główkę wkładamy do dużego pojemnika na żywność lub woreczka do zamrażania żywności, skrapiamy niewielką ilością wody, przykrywamy i umieszczamy na dnie lodówki. Regularnie sprawdzamy i usuwamy nieładne i zgniłe liście zewnętrzne. Ważne: sałaty nie przyciskamy, ani nie kładziemy na niej innej żywności. Już oczyszczone liście sałaty, lekko ociekające wodą, również wkładamy do woreczka, luźno zamykamy i umieszczamy w lodówce, pamiętając, żeby spożyć je jak najszybciej. Jeżeli liście utracą swoją chrupkość, należy je przed użyciem umieścić w lodowatej wodzie.

Zioła możemy kupić w doniczce i przechowywać na parapecie, dzięki czemu zawsze są świeże pod ręką. Pęczek ciętych ziół również wkładamy do woreczka do zamrażania żywności i przechowujemy na dnie lodówki.

Warzywa: pomidory najlepiej przechowywać w suchym, chłodnym i ciemnym miejscu z dala od innych warzyw i owoców, które w ich towarzystwie szybciej więdną, ze względu na wydzielany przez pomidory etylen. Większość innych świeżych warzyw najlepiej przechowywać w dolnych szufladach lodówki. Napoczęte warzywa, np. ogórki, osłonić folią do żywności w miejscu nacięcia. Cebulę i ziemniaki przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu (poza lodówką).

Sosy do sałatek
Majonez własnej roboty, sol aioli, czy śródziemnomorski majonez czosnkowy, powinny być przygotowywane bezpośrednio przed użyciem, gdyż w ich składzie jest surowe jajko. Sosy śmietankowe z jogurtem, śmietaną, śmietanką i innymi produktami mlecznymi smakują najlepiej, gdy są świeże świeżo sporządzone. Sosy winegret są łatwe do przygotowania i można je przechowywać w dobrze zamkniętym szklanym słoiku w lodówce przez kilka dni lub nawet dłużej, można więc od raz przygotować większą ilość.

Słoik możemy również wykorzystać do przygotowania sosu. Wystarczy włożyć do niego wszystkie składniki na vinaigrette, dobrze zamknąć i mocno wstrząsnąć, aby oliwa i ocet połączyły się z pozostałymi składnikami. Taki podstawowy sos z oliwy i octu można szybko i w łatwy sposób urozmaicić, dodając pokrojoną cebulę, zmiażdżony czosnek, chili, trochę świeżo wyciśniętego soku z pomarańczy, sos sojowy, różnego rodzaju musztardy i miód lub brązowy cukier.

Nieskończona ilość kombinacji
Podczas przygotowywania sałatek obowiązuje tylko jedna zasada. Dozwolone jest to, co się podoba. Do sałatek oprócz świeżych warzyw i owoców sezonowych idealnie pasują również warzywa z puszki (kukurydza, fasola), ryby i owoce morza (lekko podsmażone na patelni, wędzone lub z puszki, np. tuńczyk), wędliny, podsmażone kawałki mięsa lub ser pokrojony w kostkę, dzięki którym sałatka staje się sycącym daniem głównym. Świetnym dodatkiem do sałatek są również marynowane antipasti z oliwkami, jajka gotowane na twardo lub gotowane ziemniaki, pokrojony w kostkę czerstwy chleb, tosty z bagietki lub gotowe paluszki chlebowe

O różnorodności decyduje również sposób przygotowywania składników. Choć trudno w to uwierzyć, na przykład marchew smakuje zupełnie inaczej w grubych plastrach, cienkich słupkach lub starta na tarce. Delikatny groszek strączkowy ma zupełnie inny smak po zblanszowaniu, niż surowy lub gotowany przez długi czas. Inaczej smakują również smażone i klasycznie gotowane szparagi.

Spróbuj także czasami nie tylko dodać małą ilość posiekanych ziół do sosu, ale także wrzucić dużą garść liści bazylii do sałaty. Gwarantujemy, że intensywny aromat przeniesie Cię w mgnieniu oka do Włoch!

Jak mieszać?
Makarony, sałatki ziemniaczane i ryżowe mieszamy odpowiednio wcześniej, aby dać im czas na „przegryzie się” smaków. Świeże, chrupiące składniki dodajemy jednak dopiero tuż przed podaniem.

Sałatę i świeże sałatki warzywne możemy przygotować wcześniej, lecz mieszamy z sosem dopiero tuż przed podaniem, aby warzywa nie zwiędły i nie straciły swojego aromatu. Składniki sałatki mieszamy delikatnie w dużej misce sztućcami do sałatek lub czystymi rękami i przed podaniem przekładamy do czystej miski lub nakładamy bezpośrednio na talerze i skrapiamy sosem tak, aby każdy mógł wymieszać sałatkę podczas jedzenia. Na piknik zabieramy ze sobą świeże składniki i sos w osobnych pojemnikach i mieszamy sałatkę dopiero na miejscu.

W przypadku sałatek owocowych owoce z sosem mieszamy od razu, jednak owoce, które szybko tracą kolor, jak jabłka, gruszki czy banany, dodajemy przed podaniem lub skrapiamy wcześniej sokiem z cytryny, aby jak najdłużej zachowały swój kolor.

Szybka rada: O czym należy pamiętać przed obróbką surowego drobiu?

Przy zakupie zwracamy uwagę na skórę, która musi być sucha, zwłaszcza w fałdach skórnych. Wilgotna i tłusta skóra oznacza, że mięso jest zepsute. Przed rozpoczęciem gotowania ważne jest, aby mięso umyć w zimnej wodzie, a następnie osuszyć ręcznikiem papierowym. Do przygotowania mięsa i warzyw używamy różnych noży i desek do krojenia.